Pasen

Er zijn van die periodes dat het lijkt of zich alles omkeert, dat er iets definitief eindigt en dat dan alles weer opnieuw kan beginnen. Ze sluipt het leven ongemerkt binnen, maar het is een onvermijdelijke verandering. Als een dood punt in een rivier, die de stroomversnelling aankondigt.
Ik rond vandaag af waar ik twintig maanden geleden aan begon: een experiment om elke dag driehonderd woorden te schrijven en te bezien of ik het vol zou houden. Het was een oefening in schrijven en in discipline.
Na driehonderd dagen elke dag een blog, was het experiment klaar, maar ik kon er niet mee ophouden. Er was een ritme in mijn leven gekomen, dat me in beweging hield. Er was altijd iets te onderzoeken of onder woorden te brengen.
Nu ben ik opnieuw driehonderd stukjes verder. Maar het roer gaat om. Er is iets veranderd. Misschien wel dankzij de blog. De rivier heeft de afgelopen twintig maanden een ruime bocht gemaakt en ineens is daar een andere horizon.
Het wordt tijd om oude gewoontes te doorbreken en ruimte en tijd te vinden voor nieuwe. Het leven is te kort om elke dag hetzelfde te blijven doen.
Pasen is een symbolische periode van afscheid nemen van wat is geweest en van hartstochtelijk welkom heten van wat gaat komen. Er kondigt zich een nieuwe tijd aan en ik zie er naar uit.

 

Deze blog is het derde paneel van een drieluik, waar ik op Goede Vrijdag aan begon.

Deel dit berichtTweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedIn
Dit bericht is geplaatst in schrijven en getagd , , . Bookmark de permalink. Reacties en trackbacks zijn beide momenteel gesloten.