Soenniet

Wat is een soenniet? Ik ken niemand die dat is. Wat ik uit de krant lees, is een soenniet iemand waar een sjiiet een hekel aan heeft. En andersom. Die hekel over en weer leidt tot conflicten in landen als Syrie, Iran, Irak, Egypte, Jemen, en andere landen in het Midden-Oosten.
Iran en Syrië zijn vooral sjiitisch. Daarom steunen ze elkaar ook. In de rest van de Arabische wereld zijn de soennieten in de meerderheid. Als West-Europeaan kijk ik er tegenaan als iets uit een ver verleden. Het gevecht tussen katholieken en protestanten bijvoorbeeld; toch allebei christelijk, maar water en vuur vanaf de 16e eeuw. Inmiddels staan ze elkaar niet meer naar het leven. Integendeel. Ze vinden elkaar soms in dezelfde kerk en al veel langer in dezelfde politieke partij. Hier en daar zie je nog wel eens een fundamentalist, maar verder dan wat schimpscheuten naar het andere geloof, komt het van hen ook niet meer.
De sjiieten en soennieten zijn nog niet zo ver, hoewel hun conflict minstens 1000 jaar ouder is. Ze zijn al water en vuur vanaf de zevende eeuw. Hoogtepunt van hun vete ligt in het jaar 661. In dat jaar werd Ali vermoord. Hij en zijn twee zonen, die niet veel later werden vermoord, werden door de sjiieten als de ware opvolgers van Mohammed beschouwd. De Soennieten zagen dat anders. Die geloofden niet dat Mohammed iemand had aangewezen. Of de Soennieten dan die Ali en zijn zonen hebben vermoord, dat stond er niet bij in Wikipedia.
Ik zou er wel meer van willen weten, maar ik heb er moeite mee om het allemaal zo serieus te nemen. Voor de Arabieren is het bloedserieus. Ze vermoorden elkaar er nog steeds om, hoewel ik denk dat het bij elke haat niet alleen om het geloof gaat, maar ook om status, klasse, macht, buurt, politieke invloed, en het ontbreken daarvan bij de andere partij. Het geloof is vaak niet meer dan een metafysische rechtvaardiging van minstens drie van de zeven hoofdzonden: wraak, jaloezie en hebzucht.

Deel dit berichtTweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedIn
Dit bericht is geplaatst in samenleven, schrijven en getagd , , , . Bookmark de permalink. Reacties en trackbacks zijn beide momenteel gesloten.