Energie

Kun je ‘s ochtends een beetje makkelijk je bed uitkomen? Dan heb je zin in de dingen die je gaat doen. Stap je opgewekt in de auto op weg naar je werkgever? Dan heb je vast een leuke baan. Staat er een bekertje koude koffie op je bureau? Dan ging je helemaal op in je werk. Het tegenovergestelde is ook waar. Zie ik tegen de dag op, dan draai ik me liever nog eens om. Stap ik sacherijnig op de fiets, dan staat me iets vervelends te wachten. Loop ik steeds weer naar het koffieapparaat, dan stel ik zaken uit.
Over het algemeen weet ik heel goed waar ik energie van krijg en wat mij onderuit kan halen. Maar soms ook niet. Soms kan ik ineens alles kwijt zijn. Van het ene op het andere moment sleep ik me voort als een oude man, diep zuchtend loop ik door de gangen van het stadhuis, nergens meer zin in, nergens meer puf voor. Vaak ook kwaad, uit het lood geslagen, ontoegankelijk. Ik keer naar binnen en doe mijn best om te reconstrueren wat is voorgevallen. Wat heb ik gelezen? Wat zei iemand? Waar dacht ik ineens aan? Mijn acute lusteloosheid kent geen medische oorzaak. Ergens was er een aanleiding.
In negen van de tien gevallen lukt het om precies de prikkel te vinden die het energielek veroorzaakte. Dan was het iemand die onverwacht iets kritisch zei. Of iets dat me kwetste. Of er bleek iets niet geregeld. Alleen al zo’n analytische reconstructie van mijn sacherijn, kan me weer in balans brengen. Meestal blijkt het de moeite niet waard om er lang mee te zitten.
Maar soms lukt het ook niet de oorzaak te achterhalen. Dan is er ergens diep in het onderbewustzijn een fatale link gelegd tussen een waarneming (soms ook onbewust) en een oude vervelende herinnering. En dan kan het lang duren voor het lek boven is. Reconstructies zijn niet mogelijk. Zwaarmoedigheid overvalt me. Uiteindelijk rest er dan maar één remedie: diep onder de dekens kruipen en wachten tot ik weer een reden vind om mijn bed uit te komen.

Deel dit berichtTweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedIn
Dit bericht is geplaatst in communicatie en getagd , , . Bookmark de permalink. Reacties en trackbacks zijn beide momenteel gesloten.